Recreatie-Haat

Dit item verscheen oorspronkelijk op 23 februari 2015.

Soms heb ik het even nodig om te haten. Natuurlijk aspireren we om liefdevolle kumbaya wezens te zijn die empathisch naar het kutgedrag van iemand anders kijken en onszelf verzekeren dat er vast een goede, liefst therapeutisch verantwoorde reden is waarom Jan-Willem in de trein veel te hard met z’n zatte hoofd tegen je aan zit te lallen, maar soms, SOMS heb ik het gewoon even niet in me.

Speciaal voor die situaties heb ik wat verzonnen, het heet recreatie-haat. Recreatie-haten combineert de voordelen van onredelijk boos zijn met een vrijwel complete willekeur van doelwitten, zodat je het overal en op elk moment kan toepassen. Daarnaast heeft het het voordeel dat het niet correct, redelijk, en vooral niet proportioneel hoeft te zijn. Tijdens recreatie-haten™ is het volledig geoorloofd je in te beelden hoe je het bejaarde dametje voor je, wat inderdaad wat langzaam loopt maar niet, zoals je net hebt ingebeeld, een stiekeme nazi-sympathisant is, door de ruit van de nabijgelegen pizzeria werpt. Zo uit je alle woede die je eventueel hebt die dag af op iemand die nooit zal weten wat jij mentaal allemaal hebt zien gebeuren. Het is een gratis uitlaatklep zonder slachtoffers, en tegelijkertijd de arena van jouw haatvolle creativiteit.

Maar denk vooral niet dat iemand daadwerkelijk iets fout hoeft te doen om in jouw mentale haatkamer terecht te komen! Ga gerust los op de rij wachtende mensen voor je bij de kassa: de man met de snor voor je huilt zichzelf in slaap in z’n stomme huis met z’n stomme vrouw en stomme kind, het groepje flikkert zonder twijfel altijd hun blikjes gewoon in de natuur met een blik alsof ze iets cools doen, en het meisje wat nu staat te af te rekenen heeft seksuele fantasieën over haar paard. Ze verdienen jouw mentale vergelding, al zullen ze het zelf nooit weten. De wereld is jouw haat-oester.

Dus gaat iemand vlak bovenaan de roltrap rustig de lastige keuze ‘links of rechts’ overdenken, knijpt iemand irritant hard in het fruit in de supermarkt, komen mensen in de trein naast je zitten terwijl dat helemaal niet nodig is of hoor je iemand zeggen ‘ja maar dat is mijn werkelijkheid’; laat je niet kisten en uit het met een stukje recreatie-haat. Het is gratis, schadeloos, en therapeutisch verantwoord (denk ik). Haat-ze!