Kermisdragingen
Het is kermis bij ons in de stad. Die stad is Weert, daar heb je eerder deze week al over kunnen lezen. Er zijn dit jaar 130 attracties, die verspreid door de stad zijn opgebouwd. Ook voor de deur van de woning die ooit door Gerard Reve werd bewoond. Het is een zes dagen durend prikkelfestijn: het is schier onmogelijk om je adrenalinepeil laag te houden. Maar ook als de lichten en geluiden nog niet zijn ingeschakeld, noopt de kermis mensen tot wangedrag.
Speurtocht
Het is bij ons op school traditie om elk jaar op de vrijdagochtend een speurtocht te lopen over deze kermis. Aan de hand van foto’s van delen van attracties moeten de kinderen een slagzin zien samen te stellen. Super leuk natuurlijk: ze krijgen zo een sneak peek van de attracties. Ook kunnen ze zien hoe hard er wordt gewerkt om de 300.000 bezoekers die de komende dagen zullen komen, een onvergetelijke tijd te bezorgen. De bovenbouw loopt de speurtocht in kleine groepen bestaande uit kinderen uit drie à vier klassen. Zij worden begeleid door ouders en grootouders. De leerkrachten lopen ook over de kermis en kletsen bij met groepjes kinderen en hun begeleiders. Al met al een gezellige en speciale invulling van de stille ochtend voor de storm.
Telefoon
Ik ben het ‘noodnummer’: als begeleiders een probleem hebben waar ze niet uitkomen, kunnen ze mij bellen en dan schiet ik te hulp. Dit gaat om praktische zaken, maar ook om gedragsproblemen. Helaas ging mijn telefoon dit jaar over: drie jongens weigerden structureel te luisteren naar de begeleidende grootouders. Ik zette koers naar het groepje en nam de belhamels over. Zij dienden mij te volgen, wat ze rustig deden, en het plan was dat we samen een halfuur naar school terug zouden wandelen. Na een minuut begon de eerste: ‘Iedereen had snoep en ze zeiden dat we dat in de winkel konden krijgen.’ ‘Alle kinderen zijn bij de kapper binnen en alleen wij krijgen straf.’ ‘We hadden pas één waarschuwing gehad!’ Enzovoorts. Gelukkig kon een collega die met de auto daar was de schobbejakken van me overnemen, want in een halfuur durende argumentenwaterval had ik geen zin. Bij hem probeerden ze het nogmaals, en even later op school nog bij een andere meester. Helaas voor hen zonder succes.
De waarde van een waarschuwing
Als het klopt dat de jongens maar één waarschuwing hebben gehad, wat ik ten zeerste betwijfel, heeft de opa in kwestie extreem goed gehandeld: meer dan één waarschuwing zou niet nodig moeten zijn. Wat is anders de waarde daarvan? Kinderen zijn blijkbaar ingesteld op minimaal twee waarschuwingen: misschien horen ze thuis wel niks anders en hangt er geen consequentie vast aan wangedrag. Het is jammer dat ze er op de kermis achter moeten komen dat dit bij ons anders werkt. Maar goed: we hebben nog vijf-en-een-halve dag om het in te halen.

