Mijn eigen Reading Challenge
Even een hand in eigen boezem. Ik loop hier wel de hele tijd reclame te maken voor lezen, maar ik moet mezelf ook wel eisen blijven stellen. Pakweg vijftien jaar geleden las ik zo’n vijf boeken… per jaar. En destijds gaf ik ook al les aan kinderen op de basisschool. Pas gedurende de laatste tien jaar ben ik mezelf bewust van mijn eigen leesgedrag en hoe ik dit zou willen en moeten overbrengen op de jeugd van tegenwoordig.
Jezelf uitdagen
Ik schrijf vaker over lezen, en hoe moeilijk het blijkbaar is om kinderen, jongeren en volwassenen aan het lezen te krijgen. Ik sprak met enig dedain over ‘De Weddenschap’, waarbij middelbare scholieren de uitdaging aangaan om drie boeken te lezen in een half jaar tijd. Natuurlijk, dit is ook veel te weinig, maar ook mijn eigen (lees)gedrag hangt eigenlijk aan elkaar van uitdagingen en beloningen. Zo gebruik ik al een paar jaar Hebban, een app/site waarop je kunt bijhouden welke boeken je gelezen hebt en wat je daarvan vond. Aan het begin van elk kalenderjaar kun je voor jezelf een doel stellen: ‘Ik ga dit jaar 40 boeken lezen!’ en vervolgens houdt de app bij hoe ver je hiermee bent. Het voelt lekker om op schema te liggen, en ik geef mezelf elk jaar in december een schouderklopje: het is me weer gelukt!
Volhouden
Tot nu toe is het volhouden hiervan geen probleem: vorig jaar haalde ik de 40 boeken gemakkelijk en dit jaar lukken de 41 boeken die ik nastreef ook wel. Ik moet eerlijk bekennen dat ik hierbij voor mijn gevoel wel wat smokkel door veel jeugdboeken te lezen. Meestal tellen die een bescheiden aantal bladzijden en is er om de zoveel pagina’s wel een illustratie te vinden. Ik mijd de gemakkelijkste en populaire boekenseries als ‘Dog Man’ en ‘Rutger, Thomas en Paco’, omdat ik deze zelf niet leuk vind en ook hoop dat ik deze pulp nooit aan kinderen zal aanraden. Gelukkig is er genoeg moois op de markt, zowel oud als nieuw. Het kinderboekenlandschap is enorm gevarieerd, zowel qua stijlen als niveau.
Simpel
Ik hoor je denken: ja, zo kan ik het ook! Lekker snackjes lezen en snel je doelen halen. Je hebt hier een beetje gelijk: kinderboeken laten zich snel en gemakkelijk lezen. Als ik tussendoor een roman voor volwassenen opensla, kom ik daar soms nauwelijks doorheen: over ‘De goddelijke comedyclub’ van Christiaan Weijts heb ik volgens mij ruim twee maanden gedaan. Zo haal ik de tien boeken per jaar niet eens…
Graag verschuil ik mij achter mijn beroep: ik moet immers op de hoogte blijven van het aanbod dat mijn kinderen tegen zullen komen. Maar daarnaast: jeugdboeken hoeven écht niet simpel te zijn! Probeer ‘Momo en de tijdspaarders’ van Michael Ende, of ‘Films die nergens draaien’ van Yorick Goldewijk maar eens. Sowieso is dit wat mij betreft een gouden tip: als je weinig leest en graag op een laagdrempelig niveau weer wil beginnen, pak dan een kinderboek! Je rolt er zo in en … je leest!
